11.7 C
Kołobrzeg
6 czerwca 2020
Także.pl

Jak pokochać pracę?

Zbiorowa, indywidualna, w firmie, a może w zaciszu ścian własnego mieszkania – każda praca jest elementem większego układu powiązanego siecią marketingu. To dualizm marki z osobowością we współczesnym świecie żądzy władzy, pieniędzy i prestiżu. Materializm przekładający się na globalne spojrzenie wszystkich kast społecznych. Duchowe odejście od stereotypów pracy dla idei i ogółu, w którym wychowamy mądrzejszy i lepszy naród niż go zastaliśmy.

Klimat, w którym realizujemy się każdego dnia oddziałuje na nasze myślenie. Emocje przynoszone pod płaszczem osobowości wpływają na wszystkich współpracowników, z którymi pracujemy. Ważną kwestią jest zbudowanie prawidłowych relacji i nauczenie się zasady wypełniania własnego „czasu pracy” przypisanego tylko i wyłącznie do jednej konkretnej osoby. Wiele osób ma z tym problemy natury emocjonalnej – zawiść, która zaślepia i rodzi zazdrość. Konflikty, w których pouczamy, zamiast rozmawiać. Cały negatywizm powiązany z firmą (pracownik – relacje – pracownik) rodzi się u osób chorych psychicznie. To oni stają się motorem psującym klimat, którego de facto nie psują (bo tylko zwracają uwagę na siebie, że z nimi dzieje się coś złego) ale uaktywniają swój stan – typowy dla określonych zaburzeń natury psychicznej.

Najważniejszą kwestią czerpania przyjemności z wykonywanych obowiązków jest konstruktywne myślenie i świadomość pracy z osobami zaburzonymi. Kluczowymi zasadami, które musimy wdrażać są:

  • Realizacja własnych zadań dostosowanych do naszej indywidualności.
  • Akceptacja własnej niedoskonałości (nikt nie jest maszyną, wszyscy mają prawo do błędów, spóźnień, dopasowania miejsca pracy pod swoje predyspozycje).
  • Tworzenie indywidualności (każdy człowiek jest inny – inaczej rozumuje, inaczej wykonuje pracę i działa tak jak uważa).
  • Unikania ludzi szablonowych, schematycznych – oni niszczą innych i samych siebie (głupcy zawsze działają i trzymają się określonego schematu. Ludzie mądrzy działają indywidualnie i kreatywnie).
  • Dawanie wsparcia i poszanowania innym, uśmiechanie się i wybaczanie. Rozmawianie, a nie narzucanie własnych zdań. Tworzenie takich relacji, których nie będziemy żałować. Traktowanie tak innych osób, żeby kiedyś móc spojrzeć im w oczy i podziękować za spędzony wspólnie czas.

Praca powiązana z marzeniami i realizacją naszych osobistych celów jest rzeczywistością, która wyprzedza priorytety wcześniej usytuowanych życiowych ambicji. Dobrze jak tworzymy i realizujemy własne plany, wdrażamy przedsięwzięcia i pracujemy z myślą o warunkach doskonalszych niż wykonywana praca. Tworząc ścieżkę własnej marki (pracy z innymi osobami) budujemy najlepsze narzędzia relacji interpersonalnych – dialog. To on jest atrybutem najlepszych pracowników – osób zarażających swoją pasją do pracy. Czasami ludzie, którzy nas otaczają nie będą rozumieć TEJ (Twojej) drogi. Nie muszą – ona nie jest ich. Jest tylko Twoja!

EDUKATOR INTERPERSONALNY
Dariusz Wojciechowski